തുടങ്ങും മുന്പ്.കൊടകര പുരാണം മൊത്തം ചില്ലറ എന്ന് പറഞ്ഞത് ആ ബ്ലോഗുകളെ മാത്രം ഉദ്ദ്യേശിച്ചല്ല. സമാന സ്വഭാവമുള്ള എല്ലാ മലയാള ബ്ലോഗുകളേയും പ്രതിനിധീകരിക്കാന് കൂടുതല് വായിക്കാപ്പെടുന്ന ബ്ലോഗുനാമങ്ങള് ഉപയോഗിക്കുന്നു.
മൊത്തം ചില്ലറക്കും കൊടകര പുരാണത്തിനും ഇടയിലുള്ള സമാനത,ഇവ അനുഭവങ്ങളേയോ ചുറ്റുവട്ട കാഴ്ചകളേയോ നര്മം ചേര്ത്തു അവതരിപ്പിക്കുന്നു എന്നതാണ്.അതു കൊണ്ടു തന്നെ എഴുത്തുകാരന്റെ അനുഭവവും കാഴ്ചകളും ഭാവന ചേര്ക്കാത്ത വിധം അല്ലെങ്കില് ഭാവന ചേര്ന്നിട്ടില്ല എന്ന് വായനക്കാരനെ തോന്നിപ്പിക്കും വിധം സരസമായി വിവരിക്കാന് എഴുത്തുകാരന് ശ്രമിക്കുന്നു.
ഭാവനയാണെന്ന് പൊതു സമ്മതമുള്ള കഥ കവിത, തിരക്കഥ,നാടകം തുടങ്ങിയവയില് അല്പം നാടകീയത (നാടകീയതയില്ലങ്കില് നാടകമാവില്ലല്ലോ ?) ആയാല് പോലും അത് poetic justice അല്ലെങ്കില് എഴുത്തുകാരന്റെ ഭാവനാ സ്വാതന്ത്ര്യം എന്ന രീതിയില് വായനക്കാരന് ഉള്കൊള്ളും. എന്നാല് അനുഭവകുറിപ്പുകളില് സംഭവ്യമല്ലാത്തത് എന്ന് തൊന്നുന്നവ വായനക്കാര് അംഗീകരിച്ചേക്കുമോ എന്ന ഭീതി എഴുത്തുകാരന് ഉണ്ടാവുകയും അത്തരം ഭാഗങ്ങള് പരാമവധി ഒഴിവാക്കുകയും ചെയ്യും.അതേ സമയം മൊത്തം ചില്ലറയിലും കൊടകരയിലും അഖ്യാന സംഭവങ്ങളുടെ പരിസരവും ചുറ്റുപാടുകളും ഏറെകുറെ ഒന്നു തന്നെയാണു താനും.
ഇവിടെ ഈ അഖ്യാനങ്ങള്ക്ക് പ്രധാനമായും സംഭവിച്ചേക്കാവുന്നത് അല്ലെ എഴുത്തുകാരന് നേരിടെണ്ടിവരുന്നത് രണ്ട് വെല്ലുവിളികളെയായിരിക്കും
ഒന്ന്.:- ഈ കുറിപ്പുകളൊക്കെ തന്നെയും വായനക്കാര് സസന്തോഷം ഏറ്റുവാങ്ങുകയും ആസ്വദിക്കുകയും ചെയ്തു കഴിഞ്ഞു,അതോടൊപ്പം തന്നെ എഴുത്തുകാരനെ വായനക്കാര് കാറ്റഗറൈസ് ചെയ്തു കഴിഞ്ഞിരിക്കുംവിശാലനോ അരവിന്ദനോ എഴുതുന്നവയൊക്കെ നര്മമായിരിക്കണം എന്ന ശാട്യമോ അല്ലെങ്കില് അവര് എഴുതുന്നാവയൊക്കെയും നര്മമായിരിക്കും എന്ന് മുന്വിധിയോ ആസ്വാദകര്ക്കിടയിലുണ്ടായിരിക്കും(വിശാലന്റെ മറ്റു ബ്ലോഗുകളുടെ സ്വഭാവവും അതിലെ കമന്റുകളിലും ഇത് പ്രകടമാവുന്നു)ഇങ്ങനെ വരുമ്പോള് സ്വയം അനുകരണനത്തിന് അറിഞ്ഞോ അറിയാതെയോ എഴുത്തുകാരന് നിര്ബന്ധിതനായി പോവുന്നു,. സ്വാനുകരണം എഴുത്തില് കൂടുതലാവുമ്പോള് വായനക്കാരില് മടുപ്പുളവാക്കുകയോ അല്ലെങ്കില് പറഞ്ഞു വരുന്നതെന്താണെന്നും അവസാനിപ്പിക്കുന്നതെങ്ങനെയായിരിക്കുമെന്നൊക്കെ വായിച്ചു തുടങ്ങുമ്പോഴേക്കും അനുവാചകന് ഒരേകദേശ ധാരണകിട്ടുന്നു.ഇത് വായിക്കാനുള്ള ആകാംക്ഷയെ വധിക്കുന്നു,.ഇവിടെ എഴുത്തുകാര്ന് പരാമവധി ചെയ്യാനാവുന്നത് ആഖ്യാന ശെയിലിയിലും ഭാഷയിലും ഘടനാപരമായും മാറ്റം വരുത്തുക വൈവിധ്യമുണ്ടാക്കാന് ശ്രമിക്കുക എന്നതാണ്.അതല്പം ശ്രമകരാമാണുതാനും.
രണ്ടമത്തെ വെല്ലുവിളി "സമാനത" എന്നതാണ്.കഥാകാരന്റെ അല്ലെങ്കില് എഴുത്തിന്റെ പരിസരം എഴുത്തുകാരന് ചുറ്റും കറങ്ങുന്നു എന്നതാണ് അനുഭവ കുറിപ്പുകളുടെ സ്വഭാവം.ഇവിടെ വ്യതസ്ഥങ്ങളെന്ന് ആദ്യം തൊന്നുമെങ്കിലും പല അനുഭവങ്ങളും സമാന സ്വഭാവമുള്ളവയായിരിക്കുംഅങ്ങനെ വരുമ്പോള് എഴുത്തുകാരാന് വിഷയ ദാരിദ്ര്യം അല്ലെങ്കില് ആവര്ത്തനം എന്നിവയെ അഭിമുഖീകരിക്കേണ്ടിവരും. വൈവിധ്യത്തിന്റെ അഭാവം വായനക്കാരന്റെ മുഷിപ്പിക്കും എന്നാല് വിശാലനും അരനിന്ദനും സൂക്ഷ്മ നിരീക്ഷണവും നിസ്സാര സംഭവങ്ങളില് പോലും നര്മം കണ്ടെത്തി അവതരിപ്പിക്കാനുമുള്ള കഴിവുള്ളതുകൊണ്ട് അവര്ക്കീ പ്രശ്നം വല്ല്ലാതെ അഭിമുഖീകരിക്കേന്തി വരും എന്ന് തോന്നുന്നില്ല.പക്ഷേ സമാന സ്വഭാവത്തില് ബ്ലോഗു ചെയ്യുന്ന മറ്റു പലര്ക്കും ഇത് സാരമായ പ്രതിസന്ധിയായി അനുഭവപ്പെട്ടേേക്കും.
വിഷയങ്ങള് നിലക്കുന്നു എന്ന് സംശയം തോന്നുമ്പോല് എഴുത്തവസാനിപ്പിക്കുകയും തുടര്ച്ചയയി പൊസ്റ്റിടണമല്ലോ എന്ന ഒറ്റ നിര്ബന്ധം കൊണ്ട് എഴുതാതിരിക്കുകയും ചെയ്യൌക എന്നതാണ് ഇവയെ മറികടക്കാനുള്ള വഴി എന്ന് തോന്നുന്നു.
ഫലിപ്പിക്കാനായില്ലെങ്കില് ഏറ്റവും മുഷിപ്പിക്കുന്നത് നര്മമായിരിക്കും
Showing posts with label പഠനം. Show all posts
Showing posts with label പഠനം. Show all posts
Wednesday, July 4, 2007
Subscribe to:
Posts (Atom)
